Τρεις λέμβοι μέσα σε λίγες ώρες στους Καλούς Λιμένες – Η Κρήτη βρίσκεται ξανά αντιμέτωπη με μια κατάσταση που δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με προσωρινές λύσεις
Αυτός είναι ο απολογισμός της σημερινής ημέρας στους Καλούς Λιμένες, με τις αρμόδιες αρχές να βρίσκονται για ακόμη μία φορά σε διαρκή κινητοποίηση.
Το Λιμενικό και οι υπηρεσίες που συμμετέχουν στις επιχειρήσεις κάνουν τη δουλειά τους. Εντοπίζουν τις λέμβους, περισυλλέγουν τους ανθρώπους και ακολουθούνται οι προβλεπόμενες διαδικασίες.
Το ερώτημα, όμως, δεν είναι αν οι αρχές θα διαχειριστούν την επόμενη βάρκα. Το ερώτημα είναι αν υπάρχει σχέδιο για την επόμενη ημέρα.
Πόσες αφίξεις χρειάζονται για να χτυπήσει πραγματικά το καμπανάκι;
Η σημερινή εικόνα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα ακόμη μεμονωμένο περιστατικό.
Οι αφίξεις στα νότια της Κρήτης έχουν γίνει επαναλαμβανόμενο φαινόμενο και δημιουργούν αυξανόμενη πίεση στις τοπικές υποδομές και στις υπηρεσίες.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία.
Δεν είναι δυνατόν κάθε φορά που εμφανίζεται μία νέα λέμβος να ξεκινά από την αρχή η ίδια διαδικασία: εντοπισμός, μεταφορά, προσωρινή φιλοξενία, καταγραφή και στη συνέχεια αναζήτηση της επόμενης λύσης.
Αυτό δεν είναι μακροπρόθεσμος σχεδιασμός. Είναι διαχείριση κρίσης από μέρα σε μέρα.
Η Κρήτη δεν μπορεί να γίνει ο «χώρος αναμονής» του προβλήματος
Η Κρήτη είναι ένα νησί με συγκεκριμένες δυνατότητες, συγκεκριμένες υποδομές και συγκεκριμένες αντοχές.
Οι τοπικές κοινωνίες δεν μπορούν να καλούνται κάθε φορά να σηκώσουν ένα βάρος χωρίς να γνωρίζουν ποιος είναι ο συνολικός σχεδιασμός.
Και εδώ η κυβέρνηση οφείλει να μιλήσει καθαρά.
Πόσους ανθρώπους μπορεί να διαχειριστεί η Κρήτη; Πού θα φιλοξενούνται; Πόσο θα παραμένουν στο νησί; Ποιο είναι το σχέδιο για τις επόμενες μαζικές αφίξεις;
Αυτές δεν είναι ακραίες ερωτήσεις.
Είναι απολύτως λογικά ερωτήματα μιας κοινωνίας που βλέπει καθημερινά το φαινόμενο να μεγαλώνει.
Δεν αρκεί να μετράμε τις βάρκες
Το μεταναστευτικό δεν λύνεται με αριθμητική.
Δεν λύνεται με το να ανακοινώνουμε κάθε απόγευμα πόσες λέμβοι έφτασαν.
Και σίγουρα δεν λύνεται με το να μεταφέρεται το πρόβλημα από τη μία υπηρεσία στην άλλη.
Χρειάζεται εθνικό σχέδιο, αποτελεσματική φύλαξη των θαλάσσιων συνόρων, ευρωπαϊκή συνδρομή, συνεργασία με τις χώρες προέλευσης και διέλευσης και σαφής πολιτική για το τι ακολουθεί μετά την άφιξη.
Παράλληλα, η ανθρώπινη διάσταση δεν μπορεί να αγνοείται. Όσοι βρίσκονται στη θάλασσα πρέπει να διασώζονται και να αντιμετωπίζονται με βάση το διεθνές και ελληνικό δίκαιο.
Αλλά άλλο η διάσωση ανθρώπων και άλλο η απουσία ολοκληρωμένης πολιτικής.
Η σημερινή εικόνα πρέπει να προβληματίσει
Οι περίπου 129 αφίξεις μέσα σε λίγες ώρες είναι ένας αριθμός που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητος.
Γιατί πίσω από τον αριθμό υπάρχουν άνθρωποι, αλλά υπάρχουν και υπηρεσίες που πρέπει να ανταποκριθούν, τοπικές κοινωνίες που καλούνται να διαχειριστούν μια δύσκολη κατάσταση και ένα κράτος που οφείλει να έχει έτοιμο σχέδιο.
Η Κρήτη δεν ζητά το αδύνατο. Ζητά να ξέρει τι ακριβώς σχεδιάζει η Πολιτεία.
Γιατί η επόμενη λέμβος δεν θα περιμένει να ολοκληρωθεί η σύσκεψη.
Και αν η απάντηση της κυβέρνησης είναι κάθε φορά «θα δούμε όταν φτάσουν», τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι αφίξεις.
Το πρόβλημα είναι ότι κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει μετά.
