Του Βασίλη Κεγκέρογλου*
 
Η αντιμετώπιση των νέων κινδύνων που έχουν κάνει την εμφάνιση τους στον κόσμο μας εδώ και καιρό, όπως η πανδημία αλλά και οι φυσικές καταστροφές που οξύνονται από την κλιματική κρίση, επιβάλλει την αντικατάσταση της παραδοσιακής πολιτικής προστασίας, με μια ολοκληρωμένη πολιτική δημόσιας ασφάλειας. Ταυτόχρονα προϋποθέτει αποτελεσματική κρατική διοίκηση με πραγματικά επιτελικό κράτος, ευέλικτο, σύγχρονο και ταυτόχρονα αποκεντρωμένο και επαναφορά του ανθρώπου και του περιβάλλοντος, στο επίκεντρο όλων των πολιτικών. Το Κίνημα Αλλαγής στο πλαίσιο αυτό επεξεργάστηκε και παρουσίασε το Πράσινο Κοινωνικό συμβόλαιο για μια ανθρωποκεντρική πρόοδο που αποτελεί την πρόταση της σοσιαλδημοκρατίας για ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης και ζωής, με κοινωνική δικαιοσύνη και αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών με σεβασμό στο περιβάλλον.
Η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη που έχει την εντολή δύο και πλέον χρόνια, εγκλωβισμένη ανάμεσα στις παραδοσιακές ιδεοληψίες της δεξιάς και στις δεσμεύσεις της προς τους μεγάλους οικονομικούς παίκτες εκμετάλλευσης της αναγκαίας ενεργειακής μετάβασης, αδιαφόρησε για ολοκληρωμένες πολιτικές πράσινης ανάπτυξης και όλες σχεδόν οι επιλογές της, ενισχύουν μονοσήμαντα την ευημερία των μεγαλοεπενδυτών, αδιαφορώντας για την κοινωνική πλειοψηφία.
Το επιτελικό κράτος που οικοδόμησε ως κεντρική επιλογή, αποκαλύπτεται κάθε μέρα που περνά ως αναποτελεσματικό και αντί να αλλάξει τη φιλοσοφία του, το μεγεθύνει συνεχώς, με προαγωγές και αύξηση των αξιωματούχων, που όχι μόνο δεν βελτιώνουν αλλά μάλλον χειροτερεύουν τα πράγματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι βδομάδες τώρα δεν έχει καταφέρει να συντονίσει τους διάφορους φορείς με τον πολύ μεγαλύτερο αριθμό προσωπικού και μέσων που είχαν φέτος στη διάθεση τους, για την κατάσβεση των πυρκαγιών που κατέστρεψαν φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον και κυρίως τις ζωές των ανθρώπων που επλήγησαν. Αντί να πάρει τα μηνύματα από την κλιματική κρίση και να παραδειγματιστεί από την ανικανότητα της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, διαμορφώνοντας τις αναγκαίες πολιτικές, ανέστειλε ακόμη και την εφαρμογή του νόμου που η ίδια ψήφισε τον Γενάρη του 2020 για την πολιτική προστασία, επικαλείται την κλιματική κρίση ως άλλοθι.
Τα ίδια χαρακτηριστικά έχει και η άλλη «φωτιά» που σιγοκαίει εδώ και καιρό και αναζωπυρώνεται επικίνδυνα, αυτή της στείρας αντιπαράθεσης με την αξιωματική αντιπολίτευση για τον εμβολιασμό, που βολεύει και τους δύο αλλά καταστρέφει την κοινωνική αλληλεγγύη και διχάζει σε εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους.
Και στα δύο θέματα ο κ. Μητσοτάκης προσπαθεί να δικαιολογηθεί για τις αποτυχίες του επιτελικού κράτους, αντί να αναλάβει τις πολιτικές του ευθύνες και να αναθεωρήσει τις ασκούμενες πολιτικές και ο κ. Τσίπρας έχοντας το αρνητικό παρελθόν στο Μάτι και φοβούμενη τις πρόωρες εκλογές, αρκείται στην αναίμακτη και άστοχη κριτική που εκ των πραγμάτων στηρίζει την διατήρηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Η Φώφη Γεννηματά ακολουθεί την αναγκαία για τη χώρα και την κοινωνία, αντιπολίτευση. Ασκεί έλεγχο και κριτική αλλά παράλληλα καταθέτει προτάσεις, όπως το Πράσινο Κοινωνικό συμβόλαιο και η ολοκληρωμένη πολιτική δημόσιας ασφάλειας και δεν διστάζει να πάρει πρωτοβουλίες όπως η καμπάνια «Νοιαζόμαστε και Εμβολιαζόμαστε» για να δοθούν στην κοινωνία τα μηνύματα που οδηγούν στην πρόοδο αλλά και για να ανακτηθεί η χαμένη αυτοπεποίθηση και να αναβιώσει η ελπίδα.
*Βασίλης Κεγκέρογλου
Γραμματέας Κ.Ο. Κίνημα Αλλαγής
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ 19/9/2021