Ο γνωστός τραγουδιστής Γιώργος Μαζωνάκης άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 54 ετών
Σοκ έχει προκαλέσει στο καλλιτεχνικό στερέωμα αλλά και σε όλη τη χώρα η είδηση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, ο αγαπημένος καλλιτέχνης άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο Ελπίς σε ηλικία 54 ετών από ανακοπή καρδιάς.
Λίγα λόγια για τον Γιώργο Μαζωνάκη
Ο Γιώργος Μαζωνάκης υπήρξε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες και αντισυμβατικές παρουσίες του σύγχρονου ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Με μια καριέρα που ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του ’90, κατάφερε να δημιουργήσει ένα ιδιαίτερο μουσικό και σκηνικό αποτύπωμα, συνδυάζοντας τις μεγάλες λαϊκές επιτυχίες με μια εικόνα που συχνά πήγαινε κόντρα στα στερεότυπα της εποχής.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νίκαια του Πειραιά, ενώ οι οικογενειακές του ρίζες βρίσκονται στη Σητεία της Κρήτης. Τα πρώτα μουσικά του ακούσματα προέρχονταν από διαφορετικούς κόσμους. Από τη μία ήταν οι μεγάλες φωνές του ελληνικού τραγουδιού, όπως ο Στράτος Διονυσίου, ο Γιάννης Πάριος, η Μαρινέλλα και η Χάρις Αλεξίου, και από την άλλη η ξένη ροκ μουσική.
Η απόφαση να ασχοληθεί επαγγελματικά με το τραγούδι ήρθε πολύ νωρίς, όταν ήταν περίπου 15 ετών. Τα πρώτα ουσιαστικά βήματα έγιναν μακριά από την Αθήνα, σε νυχτερινό κέντρο της Πάτρας. Εκεί, το καλοκαίρι του 1992, τον εντόπισαν άνθρωποι της Polygram και άνοιξε ο δρόμος για την είσοδό του στη δισκογραφία.
Η αρχή μιας μεγάλης πορείας
Το 1993 κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο, «Μεσάνυχτα και κάτι». Η μεγάλη ώθηση, ωστόσο, ήρθε την επόμενη χρονιά με το «Με τα μάτια να το λες». Τραγούδια όπως τα «3 το πρωί», «Ανήκω σε μένα» και «Μη μου ζητάς» τον έκαναν γνωστό σε ένα πολύ μεγαλύτερο κοινό.
Το 1996 ακολούθησε το «Μου λείπεις», που έγινε χρυσό και γνώρισε επιτυχία ακόμη και εκτός Ελλάδας. Το τραγούδι χρησιμοποιήθηκε σε διαφήμιση αυτοκινήτου στην Ιταλία, ενώ αργότερα κυκλοφόρησε εκεί και συλλογή με επιτυχίες του.
Έναν χρόνο αργότερα ήρθε το πλατινένιο «Παιδί της Νύχτας», ενώ τα επόμενα χρόνια η παρουσία του στις πίστες και στη δισκογραφία έγινε σταθερή. Στην πορεία συνεργάστηκε με καλλιτέχνες διαφορετικών γενεών και μουσικών κατευθύνσεων, από τον Σταμάτη Γονίδη και τον Νότη Σφακιανάκη μέχρι τους Goin’ Through και τη Μαίρη Λίντα.
Το 2002 πέρασε και από τον κινηματογράφο μουσικά, ερμηνεύοντας τα «Καμικάζι» και «Ξημερώνει πάλι» του Σταμάτη Κραουνάκη για την ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου «Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου».
Ο τραγουδιστής που δεν φοβήθηκε να αλλάξει εικόνα
Η πορεία του Μαζωνάκη, ωστόσο, δεν καθορίστηκε μόνο από τις πωλήσεις των δίσκων και τις επιτυχίες του. Από νωρίς έδειξε ότι αντιμετώπιζε τη σκηνική παρουσία ως μέρος της καλλιτεχνικής του ταυτότητας.
Καθοριστική σε αυτή την πλευρά της καριέρας του ήταν η συνεργασία του με τον χορογράφο Κωνσταντίνο Ρήγο. Μαζί επιχείρησαν να ξεφύγουν από την κλασική εικόνα της λαϊκής πίστας, αλλάζοντας ακόμη και τη διαμόρφωση των χώρων όπου εμφανιζόταν.
Ακόμη μεγαλύτερη συζήτηση προκάλεσαν οι ενδυματολογικές επιλογές του. Οι εμφανίσεις με φούστες και πλατφόρμες θεωρήθηκαν εξαιρετικά τολμηρές για έναν άνδρα λαϊκό τραγουδιστή εκείνης της περιόδου και έγιναν αντικείμενο σχολιασμού από κοινό και μέσα ενημέρωσης. Ο ίδιος, όμως, συνέχισε να πειραματίζεται με την εικόνα του, κάνοντας την αλλαγή ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της δημόσιας παρουσίας του.
Παράλληλα με τις εμφανίσεις του στις μεγαλύτερες πίστες της Αθήνας και σε ολόκληρη την Ελλάδα, πραγματοποίησε συναυλίες και εμφανίσεις στην Κύπρο, τη Γερμανία, την Αυστραλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, μεταξύ άλλων στη Νέα Υόρκη, το Νιου Τζέρσεϊ, το Ατλάντικ Σίτι και το Σικάγο.
Μέσα σε περισσότερες από τρεις δεκαετίες, ο Μαζωνάκης κατάφερε έτσι να παραμένει παρών σε έναν χώρο που άλλαξε πολλές φορές. Άλλαζε μαζί του – από το ρεπερτόριο και τον ήχο μέχρι την εμφάνιση και τον τρόπο με τον οποίο στεκόταν πάνω στη σκηνή – χωρίς να εγκαταλείψει τη λαϊκή βάση που χαρακτήρισε την πορεία του από τα πρώτα του βήματα.
in.gr
