Πυρά στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη που «κυβερνά επτά χρόνια και μιλά για τη στέγη σαν να ανέλαβε χθες» εξαπολύει η ΕΛΑΣ εν μέσω οξύτατης στεγαστικής κρίσης.
Η Συμπαράταξη επικρίνει τη στάση Μητσοτάκη που πήγε στο συνέδριο του «Βήματος» είπε «προτείνω εδώ μια ιδέα» και «έφυγε, σαν σχολιαστής μιας κρίσης που ξέσπασε σε άλλη χώρα και με άλλον πρωθυπουργό».
ΕΛΑΣ: Επί των ημερών Μητσοτάκη το σπίτι στην Αττική ακρίβυνε πάνω 70% μέσα σε πέντε χρόνια
Η κρίση όμως, αναφέρει το κόμμα της Αμαλίας, «ξέσπασε εδώ και επί των ημερών του το σπίτι στην Αττική ακρίβυνε πάνω από εβδομήντα τοις εκατό μέσα σε πέντε χρόνια. Η στέγη καταπίνει πια πάνω από το ένα τρίτο του εισοδήματός μας, όσο πουθενά αλλού στην Ευρώπη».
Στον έβδομο χρόνο ένας πρωθυπουργός «δεν καταθέτει ιδέες αλλά απολογισμό», σχολιάζει. Κρίνει, μεταξύ άλλων, πως «δεν έκανε ούτε τα στοιχειώδη. Επτά χρόνια δεν έχει μετρήσει ποια είναι τα κενά και αναξιοποίητα ακίνητα του Δημοσίου. Το κράτος που ξέρει με ακρίβεια τετραγωνικού το σπίτι του καθενός μας, για να του στείλει τον ΕΝΦΙΑ, δεν ξέρει τη δική του περιουσία, κάτι που το διαπίστωσε μέχρι και το Ελεγκτικό Συνέδριο με πρόσφατη απόφαση του».
Πριν λοιπόν μετρήσει τους ορόφους που θέλει να προσθέσει, λέει η ΕΛΑΣ, ας λογοδοτήσει για τα ακίνητα που άφησε αναξιοποίητα.
Σημειώνει πως τώρα «προτείνει νέο μπόνους στους κατασκευαστές» και υπογραμμίζει πως «η προσιτή στέγη δεν μπορεί να μένει στην καλή θέληση του επενδυτή. Ούτε η στεγαστική ανάγκη να γίνεται άλλοθι για νέες επιβαρύνσεις στις ήδη πιεσμένες γειτονιές».
Η πρόταση της ΕΛΑΣ
Η ΕΛΑΣ προτείνει συνολικό σχέδιο, που ξεκινά από την καταγραφή του διαθέσιμου αποθέματος και των περιοχών με τη μεγαλύτερη στεγαστική πίεση.
– Κατάργηση της Golden Visa στα ακίνητα.
– Αυστηρό έλεγχο και περιορισμούς στα κερδοσκοπικά funds και στα μεγάλα χαρτοφυλάκια της βραχυχρόνιας μίσθωσης.
– Άνοιγμα των κλειστών κατοικιών, με στήριξη της ανακαίνισης, εγγυήσεις για τον μικρό ιδιοκτήτη και υποχρέωση προσιτού ενοικίου.
– Στοχευμένα κίνητρα για τη μετατροπή κατάλληλων επαγγελματικών και βιοτεχνικών κτιρίων σε κατοικίες.
– Και νέα κοινωνική αντιπαροχή, με χορήγηση δικαιωμάτων επιφάνειας, κατασκευή με ευθύνη και δαπάνη του αναδόχου, λελογισμένο κέρδος και δεσμευτικά προσιτές τιμές. Η γη παραμένει πάντοτε στο Δημόσιο. Η αξία της δημόσιας περιουσίας επιστρέφει στην κοινωνία ως φθηνότερη κατοικία.
Δεσμεύεται για «50.000 προσιτές στεγαστικές επιλογές στο τέλος μιας κυβερνητικής τετραετίας» και καταλήγει αναφέροντας πως «η χώρα δεν χρειάζεται πολυκατοικίες δύο ορόφους ψηλότερες. Χρειάζεται κυβέρνηση που θα σταθεί στο ύψος του προβλήματος». in.gr