Η ακρίβεια στην Ελλάδα δεν είναι πλέον μια προσωρινή οικονομική δυσκολία.
Είναι μια καθημερινή πραγματικότητα που επηρεάζει σχεδόν κάθε ελληνικό νοικοκυριό. Μια πραγματικότητα που δεν σταματά στις ανακοινώσεις των υπουργείων, στις εξαγγελίες των οικονομικών μέτρων ή στις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις ότι η κατάσταση βρίσκεται υπό έλεγχο.
Ο πολίτης πηγαίνει στο σούπερ μάρκετ και βλέπει τον λογαριασμό να μεγαλώνει. Γεμίζει το αυτοκίνητό του και πληρώνει όλο και περισσότερα. Ανοίγει τον λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος και αναρωτιέται πώς θα καλύψει τις υπόλοιπες υποχρεώσεις του. Και όταν φτάνει η ημέρα του ενοικίου, διαπιστώνει ότι ένα μεγάλο μέρος του μισθού έχει ήδη εξαφανιστεί.
Αυτή είναι η πραγματική εικόνα της ελληνικής οικονομίας για εκατομμύρια πολίτες.
Οι αριθμοί που εκθέτουν την πραγματικότητα
Τα επίσημα στοιχεία αποτυπώνουν την ένταση του προβλήματος. Σύμφωνα με την Eurostat, ο πληθωρισμός στην Ελλάδα έφτασε στο 5,6% τον Οκτώβριο του 2026, από 5,1% τον Σεπτέμβριο. Πρόκειται για δεύτερο συνεχόμενο μήνα με πληθωρισμό πάνω από το 5%.
Την ίδια στιγμή, η άνοδος των τιμών στην ενέργεια επιβαρύνει σημαντικά το συνολικό κόστος ζωής, ενώ οι ανατιμήσεις επανεμφανίζονται και σε βασικές κατηγορίες προϊόντων. Η ακρίβεια δεν έχει εξαφανιστεί. Αντίθετα, εξακολουθεί να πιέζει τα νοικοκυριά.
Το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο όταν εξετάσει κανείς τις σωρευτικές αυξήσεις των προηγούμενων ετών. Ακόμη κι όταν ο πληθωρισμός μειώνεται, αυτό δεν σημαίνει ότι επιστρέφουν οι τιμές στα προηγούμενα επίπεδα. Σημαίνει απλώς ότι αυξάνονται με μικρότερο ρυθμό.
Με άλλα λόγια, ο καταναλωτής εξακολουθεί να πληρώνει ακριβότερα τα ίδια προϊόντα και τις ίδιες υπηρεσίες.
Το σούπερ μάρκετ έγινε πολυτέλεια
Για μια οικογένεια που προσπαθεί να καλύψει τις βασικές της ανάγκες, τα ψώνια του μήνα έχουν μετατραπεί σε δύσκολη εξίσωση.
Το κρέας, τα γαλακτοκομικά, τα τυριά, τα βρεφικά προϊόντα και πολλά ακόμη είδη πρώτης ανάγκης απορροφούν όλο και μεγαλύτερο μέρος του οικογενειακού εισοδήματος.
Τα στοιχεία του ΙΕΛΚΑ για τον Οκτώβριο δείχνουν ότι σε 15 από τις 23 κατηγορίες προϊόντων που παρακολουθεί καταγράφηκαν αυξήσεις σε ετήσια βάση. Ακόμη και οι μικρές ανατιμήσεις, όταν αφορούν δεκάδες προϊόντα, μετατρέπονται σε σημαντική επιβάρυνση στο τέλος του μήνα.
Και όλα αυτά σε μια χώρα όπου πολλοί εργαζόμενοι εξακολουθούν να προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με μισθούς που δεν ακολουθούν τον πραγματικό ρυθμό αύξησης του κόστους ζωής.
Ενοίκια και λογαριασμοί απορροφούν το εισόδημα
Η στεγαστική κρίση έχει εξελιχθεί σε ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας.
Νέοι άνθρωποι δυσκολεύονται να εγκαταλείψουν το πατρικό τους σπίτι, οικογένειες αναγκάζονται να διαθέτουν δυσανάλογα μεγάλο μέρος του εισοδήματός τους για ενοίκιο, ενώ εργαζόμενοι σε μεγάλες πόλεις βλέπουν το κόστος στέγασης να περιορίζει κάθε άλλη οικονομική δυνατότητα.
Παράλληλα, η ενέργεια, τα καύσιμα και οι μεταφορές επιβαρύνουν τόσο τα νοικοκυριά όσο και τις επιχειρήσεις. Το αυξημένο λειτουργικό κόστος περνά τελικά στην αγορά και επηρεάζει την τιμή πολλών προϊόντων και υπηρεσιών.
Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος ανατιμήσεων, από τον οποίο ο καταναλωτής δύσκολα μπορεί να ξεφύγει.
Τα κυβερνητικά μέτρα δεν έχουν ανακόψει την ακρίβεια
Η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει παρεμβάσεις, επιδοτήσεις, φορολογικές ελαφρύνσεις και πρωτοβουλίες για τη συγκράτηση των τιμών. Ωστόσο, το αποτέλεσμα που βιώνει ο πολίτης δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες που δημιουργούνται από τις εξαγγελίες.
Η Εθνική Πρωτοβουλία Μείωσης Τιμών, οι παρεμβάσεις στα περιθώρια κέρδους και οι επιδοτήσεις στα καύσιμα αποτελούν μέτρα που έχουν ανακοινωθεί ή εφαρμοστεί. Όμως τα τελευταία στοιχεία για τον πληθωρισμό δείχνουν ότι δεν έχουν καταφέρει να ανακόψουν συνολικά την πίεση στο κόστος ζωής.
Το πρόβλημα δεν λύνεται με αποσπασματικές ενισχύσεις ούτε με προσωρινές εκπτώσεις σε επιλεγμένα προϊόντα. Χρειάζεται μια σταθερή και αποτελεσματική πολιτική που να αντιμετωπίζει τις αιτίες της ακρίβειας, να ενισχύει τον ανταγωνισμό και να προστατεύει ουσιαστικά τον καταναλωτή.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η πολιτική ευθύνη.
Η κυβέρνηση δεν μπορεί να περιορίζεται στην ανακοίνωση νέων μέτρων κάθε φορά που η κοινωνική πίεση μεγαλώνει. Οφείλει να αποδεικνύει ότι οι παρεμβάσεις της έχουν αποτέλεσμα στην καθημερινότητα.
Οι πολίτες δεν ζουν με υποσχέσεις
Η οικονομία δεν κρίνεται μόνο από τους δείκτες ανάπτυξης, τα δημοσιονομικά πλεονάσματα και τις διεθνείς αξιολογήσεις. Κρίνεται και από το αν ένας εργαζόμενος μπορεί να ζήσει αξιοπρεπώς από τον μισθό του. Από το αν ένας συνταξιούχος μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του. Από το αν μια οικογένεια μπορεί να αγοράσει τρόφιμα, να πληρώσει το ρεύμα και το ενοίκιο χωρίς να φτάνει κάθε μήνα στα όριά της.
Η κυβέρνηση έχει την ευθύνη να παρουσιάσει αποτελέσματα και όχι απλώς να επικαλείται μέτρα στήριξης.
Γιατί η ακρίβεια δεν αντιμετωπίζεται με επικοινωνιακές κινήσεις. Αντιμετωπίζεται με ουσιαστικούς ελέγχους στην αγορά, πραγματική προστασία του ανταγωνισμού, αποτελεσματική στεγαστική πολιτική, χαμηλότερο ενεργειακό κόστος και εισοδήματα που μπορούν να ανταποκριθούν στις πραγματικές ανάγκες.
Η υπομονή των νοικοκυριών εξαντλείται. Και όσο το κόστος ζωής συνεχίζει να ανεβαίνει, τόσο μεγαλώνει το χάσμα ανάμεσα στις κυβερνητικές εξαγγελίες και στην καθημερινότητα των πολιτών.
