Το 2026, η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης αποκαλύπτει με ωμό τρόπο το κοινωνικό της αποτύπωμα: εργαζόμενοι, νέοι και συνταξιούχοι βρίσκονται στο περιθώριο των κυβερνητικών επιλογών, πληρώνοντας το κόστος μιας στρατηγικής που ευνοεί τους λίγους και επιβαρύνει τους πολλούς.
Πίσω από τους δείκτες ανάπτυξης και τις αισιόδοξες δηλώσεις, κρύβεται μια πραγματικότητα οικονομικής ασφυξίας για μεγάλα τμήματα της κοινωνίας.
Οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν μια καθημερινότητα αυξανόμενης ανασφάλειας. Οι μισθοί παραμένουν χαμηλοί και αδυνατούν να καλύψουν τις βασικές ανάγκες, ενώ η ακρίβεια σε τρόφιμα, ενέργεια και στέγαση εξανεμίζει το εισόδημα πριν καν τελειώσει ο μήνας.
Η κυβέρνηση, αντί να προχωρήσει σε ουσιαστικές αυξήσεις και προστασία της εργασίας, επιλέγει ευέλικτες μορφές απασχόλησης και προσωρινά επιδόματα, μετατρέποντας τη σταθερή εργασία σε προνόμιο και όχι σε δικαίωμα.
Οι νέοι βρίσκονται ίσως στη δυσκολότερη θέση. Το 2026, η προοπτική ενός αξιοπρεπούς μέλλοντος μοιάζει όλο και πιο μακρινή. Χαμηλές αμοιβές, επισφαλείς δουλειές και αδυναμία πρόσβασης σε προσιτή κατοικία ωθούν χιλιάδες νέους είτε στη μετανάστευση είτε στην οικονομική εξάρτηση.
Η κυβέρνηση δείχνει ανίκανη να συγκρατήσει αυτή τη γενιά, περιοριζόμενη σε εξαγγελίες χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα.
Αντίστοιχα απογοητευτική είναι η εικόνα για τους συνταξιούχους. Οι συντάξεις δεν επαρκούν για να καλύψουν το αυξημένο κόστος ζωής, ενώ οι ηλικιωμένοι πολίτες καλούνται να επιβιώσουν με εισοδήματα που μειώνονται στην πράξη κάθε χρόνο. Οι κυβερνητικοί χειρισμοί αποτυγχάνουν να διασφαλίσουν αξιοπρέπεια και ασφάλεια σε ανθρώπους που εργάστηκαν επί δεκαετίες, αντιμετωπίζοντάς τους περισσότερο ως δημοσιονομικό βάρος παρά ως κοινωνική προτεραιότητα.
Η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης το 2026 δεν φαίνεται να έχει κοινωνικό πρόσημο.
Αντί για ένα σχέδιο που να στηρίζει την εργασία, τη νέα γενιά και τους συνταξιούχους, εφαρμόζεται μια πολιτική που βαθαίνει τις ανισότητες και εντείνει την κοινωνική δυσαρέσκεια.
Όσο οι κυβερνητικοί χειρισμοί αγνοούν τις πραγματικές ανάγκες αυτών των ομάδων, η οικονομική ανάπτυξη θα παραμένει αριθμός στα χαρτιά και όχι βελτίωση στη ζωή των πολιτών.
Α.Φρουδάκης
Σύμβουλος οικονομικών -ενέργειας
