Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα αυξήθηκε απότομα τον Νοέμβριο, φτάνοντας το 2,8% από 1,6% τον Οκτώβριο. Το στοιχείο αυτό δεν είναι μια «τεχνική απόκλιση» ούτε μια συγκυριακή αναταραχή. Είναι η αντανάκλαση μιας οικονομικής πολιτικής που απέτυχε να προστατεύσει το εισόδημα των πολιτών και επέλεξε να αφήσει την αγορά να λειτουργεί ανεξέλεγκτα.
Η Τράπεζα της Ελλάδας είναι σαφής: οι αυξήσεις τιμών προέρχονται κυρίως από τις υπηρεσίες, την ενέργεια και τα βασικά τρόφιμα. Ο δομικός πληθωρισμός εκτινάχθηκε στο 3,2%, αποκαλύπτοντας ότι η ακρίβεια έχει παγιωθεί στην καθημερινότητα. Όταν ο δομικός πληθωρισμός αυξάνεται τόσο έντονα, δεν μιλάμε πια για εξωγενείς κρίσεις, αλλά για εσωτερικές ανεπάρκειες και πολιτικές ευθύνες.
Κι όμως, η κυβέρνηση συνεχίζει να μιλά για «σταθεροποίηση» και «θετική πορεία της οικονομίας». Στην πράξη, οι τιμές σε ενοίκια, εστίαση, μεταφορές και ενέργεια αυξάνονται πολύ ταχύτερα από τους μισθούς. Οι όποιες αυξήσεις αποδοχών εξανεμίζονται πριν καν φτάσουν στον οικογενειακό προϋπολογισμό. Αυτό δεν είναι ανάπτυξη – είναι αναδιανομή εις βάρος των πολλών.
Η σύγκριση με την ευρωζώνη εκθέτει την κυβερνητική πολιτική. Εκεί ο πληθωρισμός κινείται κοντά στον στόχο και ο δομικός παραμένει σταθερός. Στην Ελλάδα παραμένει επίμονα υψηλός και ασταθής. Αντί για ουσιαστικό έλεγχο της αγοράς, η κυβέρνηση επέλεξε αποσπασματικά μέτρα, επικοινωνιακά «καλάθια» και επιδοτήσεις που τελικά ενίσχυσαν τις στρεβλώσεις αντί να τις διορθώσουν.
Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η στάση απέναντι στην ενέργεια. Παρά τη μείωση των διεθνών πιέσεων, το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας παραμένει υψηλό, επιβαρύνοντας νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Η απουσία μακροπρόθεσμης στρατηγικής αφήνει τους πολίτες εκτεθειμένους σε κάθε νέα διακύμανση.
Οι καταναλωτές δεν πείθονται. Οι προσδοκίες τους για τον πληθωρισμό παραμένουν εξαιρετικά υψηλές, γεγονός που αποτυπώνει την πλήρη έλλειψη εμπιστοσύνης στην κυβερνητική διαχείριση. Όταν μια κοινωνία δεν πιστεύει ότι η ακρίβεια θα τιθασευτεί, η οικονομική ανασφάλεια μετατρέπεται σε πολιτική κρίση.
Την ίδια ώρα, η ΕΚΤ κλείνει οριστικά το παράθυρο περαιτέρω μείωσης επιτοκίων. Άρα, το επιχείρημα ότι «φταίει το διεθνές περιβάλλον» καταρρέει. Η ευθύνη είναι πλέον ξεκάθαρα εθνική.
Η ακρίβεια δεν είναι φυσικό φαινόμενο. Είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών. Και όσο η κυβέρνηση αρνείται να συγκρουστεί με τα καρτέλ, να ελέγξει πραγματικά την αγορά και να στηρίξει ουσιαστικά τα εισοδήματα, ο πληθωρισμός θα συνεχίσει να λειτουργεί ως ένας σιωπηλός αλλά μόνιμος φόρος για την κοινωνία.
marketmoney.gr
